Outcasts.

Outcasts of their own world.
 
HomeCalendarFAQSearchMemberlistUsergroupsRegisterLog in

Share | 
 

 Leah & Dawn - Verkenning

Go down 
AuthorMessage
Dawn

avatar

Aantal berichten : 22
Registratiedatum : 2011-03-01

PostSubject: Leah & Dawn - Verkenning   Thu Mar 03, 2011 6:57 pm

Dawn stapte stevig door richting het bos dat voor haar lag. Het was een eigenaardig contrast met het landschap wat om haar heen lag. De zon scheen door een veld van schapenwolkjes door en het zag er zomers uit maar wanneer je naar het bos keek leken de hoge bomen de zon als een ondoordringbare barrière tegen te houden. Het woud was één grote schaduw die zich voor Dawn uitstrekte, zo ver als ze kon kijken. Een vege zwarte vlek, gemengd met de onbekende planten en bomen van deze planeet. Ja, dat was ook geheel iets nieuws. Dawn was nog niet zo lang op deze planeet en - ook al was ze er toch al redelijk aan gewend - het was nog steeds vreemd voor haar. Alles was zo, ja, vreemd. Dat was gewoon het woord wat het het beste kon omschrijven. Het rook hier raar. Het was geen vieze geur maar toch onbekend, het was moeilijk om er over te oordelen want wanneer Dawn nog op planeet aarde was geweest had ze zich deze geur niet eens voor kunnen stellen. Maar hetgene wat Dawn het meeste zorgen baarde was het andere klimaat, de natuur, de planten, de dieren... Dawn was iemand die graag buiten was. Die iPod's en zo, die interesseerde haar vrij weinig. De natuur was haar belangrijker. Nee, ze was niet zo iemand die met een vergrootglas rondliep en wat planten ging bestuderen maar het was gewoon dat ze buiten een prettigere omgeving vond dan binnen. Buiten voelden ze zich vrij, de frisse lucht, de natuurlijke kou of warmte en tot voor kort de planten die gewoon iets natuurlijks aan haar omgeving gaf. Maar nu was het anders, ze was er niet bang voor maar ze vond het geen prettig idee dat er allemaal onbekende dingen rondliepen en groeiden. Op de gewone wereld maakte ze zich geen zorgen, kwam ze een konijn tegen wanneer ze wat rondslenterde? Dan wist ze dat dat geen bedreiging was, kwam ze een beer tegen? Dan wist ze dat ze zich uit de voeten moest maken of met haar werpmessen op de ogen moest mikken maar nu? Wat moest ze nu als ze iets tegenkwam? Ze wist zelfs niet wat ze kon verwáchten! Maar goed, ze had een behoorlijke lading wapens aangelegd waaronder 3 tanto's, 3 zware saksische messen, ongeloofelijk veel simpele werpmessen en één pistool voor de zekerheid maar die zou ze waarschijnlijk niet gebruiken. En daarmee voelde Dawn zich behoorlijk veilig. Met dolken gooien en meswerpen was haar hobby en ze had er echt aanleg voor. Ze miste haar doel vrijwel nooit en ze vond het heerlijk om te oefenen op schietschijven en dergelijke - of op levende wezens maar daar ging het nu niet over. Alhoewel, wanneer ze de wouden in moest zou ze die kunsten toch echt mogen volbrengen. En daar had Dawn behoorlijk zin in. Ze had dankzij de lange reis weinig kunnen oefenen en nu zou was het zelfs haar táak om messen te gooien. Dit zou nog leuk worden. Deze planeet was misschien toch wel geschikt voor Dawn. Haar vingers gleden over de messen die ze aan haar riem had hangen. Ze leek wel een wandelende slager maar daar maakte ze zich geen zorgen om. Dat zou misschien nog was afschrikken en dat was haar bedoeling ook. Ze vond het grappig om te zien hoe mensen terug konden deinsen voor een mes, alleen maar een mes. Ze hadden dan nog niet gezien hoe goed Dawn was in precisie werpen maar zelfs het hebben van een més joeg mensen al schrik aan. Werkelijk geniaal. De opdracht die Dawn zou gaan volbrengen - daar was ze van overtuigd - zou ze ook samen met iemand samen doen en ze vroeg zich af hoe die er mee om zou gaan. Ze hoopte op een echte die-hard die haar messenobsessie zou waarderen en deze misschien zelfs met haar zou delen maar dat was niet te verwachten. Dawn was nog nooit iemand tegengekomen die echt leek op haar en dat vond ze jammer. Maar niet getreurd want ze was ook gek op mensen waar ze messen naar kon gooien. Van die gillende huppelkutjes, heerlijk was dat.
Een geluid deed Dawn opschrikken. Het geluid dat Dawn's scherpe zintuigen oppikten en haar snel om deed draaien. Voetstappen. Waar? Ze speurde de omgeving af en zag in de verte een meisje aankomen lopen. Ja, dat moest Leah zijn. Dawn lachte stilletjes, liep langzaam achteruit en verdween in de schaduw van het bos. Ze kroop achter een dikke sponsachtig-aanvoelende boom en bleef daar zwijgend staan tot het meisje zou komen en ze haar eventjes zou kunnen laten schrikken. Ze likte afwachtend haar lippen af toen het meisje dichterbij kwam en lachte weer in haarzelf zoals ze vaker deed. Dit kon nog een fascinerende verkenning worden.
Back to top Go down
View user profile
 
Leah & Dawn - Verkenning
Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Outcasts. :: Het RPG :: De wouden-
Jump to: